ΟΙ ΔΥΟ ΠΑΛΙΟΙ ΕΝΟΡΙΑΚΟΙ ΝΑΟΙ ΤΟΥ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Είναι ενοριακός Ναός. Τo έτος ανέγερσής του είναι άγνωστο. Το αρχικό κτίσμα γκρεμίστηκε
το 1930. Ο νέος Ναός σχεδιάστηκε από τον Ορλάνδο και χτίστηκε με την επίβλεψη του Νομικού. Βρίσκεται μεταξύ των οδών Αθανασίου Τσίγκου & Αγίου Δημητρίου, πίσω από το ιστορικό ρολόι της πόλης, το μνημείο-έμβλημα του Ασπρόπυργου .

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ

ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ»

Ενοριακός Ναός, που βρίσκεται στην οδό Ευαγγελιστρίας, που ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του. Η παλιά Εκκλησιά, είχε χτιστεί στα μέσα του 19ου αιώνα. Το 1979-1980 γκρεμίστηκε
και άρχισε η ανοικοδόμηση του νέου Ναού και του παρεκκλησίου του Αγίου Νεκταρίου.
Πανηγυρίζει στις 25 Μαρτίου, ημέρα που η Εκκλησία μας τιμά τον Ευαγγελισμό της
Θεοτόκου.

"Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΤΕΡΑΡΧΟΣ"

Αρκετές ελληνικές ταινίες είχαν γυριστεί στον Ασπρόπυργο. Μία από αυτές ήταν και ο κύριος Πτέραρχος (1963) σε σκηνοθεσία του Ντίνου Κατσουρίδη και σενάριο, Αλέκου Σακελάριου-Χρήστου Γιαννακόπουλου.

Εδώ βλέπουμε φωτογραφίες με τον Νίκο Φέρμα και τον Κώστα Δούκα, από σκηνές στην πλατεία Ωρολογίου.

ΓΝΩΡΙΖOΝΤΑΣ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ….

"ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ"

**************************************************

"ΡΑΠΤΟΜΗΧΑΝΑΙ

ΣΙΓΓΕΡ"

ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΣ

1930

Χωρίς λόγια……

ΕΘΙΜΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ ΣΤΗΝ ΛΗΘΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Σ΄ Μελέτη ντίγκε-τ
γιά-στ γκα Καλύβε-τ
Ο άγιος Μελέτης καίγεται
έξω από τα Καλύβια….

Αυτό το δίστιχο (στην αρβανίτικη τοπική διάλεκτο) μας έλεγαν οι γιαγιάδες μας την παραμονή του Οσίου Μελετίου στις 31 Αυγούστου στον Ασπρόπυργο,όπου το έθιμο ήταν να ανάβουν φωτιές στις γειτονιές και να πηδούν πάνω από αυτές.

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΛΕΙΣΤΩΝ- ΦΥΛΗ ΑΤΤΙΚΗΣ

Η παλαίφατος και Σεβασμία Ιερά Μονή "Κοιμήσεως της Θεοτόκου" Κλειστών-Φυλής, είναι το αρχαιότερο Μοναστήρι της Ιεράς Μητροπόλεως Αττικής. Η Μονή είναι κτισμένη σε σημείο που διακρίνεται για τη φυσική ομορφιά και την αγριάδα του τοπίου. Δεν είναι ακριβής η χρονολογία ιδρύσεως της. Aλλοι ανάγουν την αρχή της εις τους χρόνους "επικρατήσεως του Χριστιανισμού εις την Αττικήν" και άλλοι προ της Αλώσεως. Αφορμή ιδρύσεως, υπήρξε η εύρεσις της εικόνος της Θεοτόκου-Ελεούσης εις τον απέναντι της Ιεράς Μονή Βράχο. Το Καθολικό είναι Σταυροειδής Ναός μετά τρούλου. Έως το 1930 ήταν ανδρώα Μονή. Ανεσυστήθη από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ σε Γυναικεία (Π.Δ 25/7/1933 ΦΕΚ 275/1933)Κειμήλια : Κάρα Αγίου Πολυεύκτου, μέρος κάρας Αγίου Πέτρου Πατριάρχου Αλεξανδρείας.Τεμάχια λειψάνων: Αγίου Γεωργίου, Αγίου Χαραλάμπους.Η συμβολή της Ιεράς Μονής στους Εθνικούς αγώνες ήταν σημαντική. Σήμερα υπάρχει νέα αδελφότητα. Οι μοναχές ασχολούνται με διάφορα εργόχειρα, Αγιογραφία και Αναπαλαίωση εικόνων. Πλήθη πιστών καταφεύγουν στην θαυματουργό εικόνα της "Παναγίας της Ελεούσης". Εορτάζει την 15η Αυγούστου εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου

***************************
«Παναγία των Κλησών»«Θεοτόκος των Κλισών»«Παναγία Κλισιότισσα της Χασάς»
Ειδυλλιακή είναι για τον αθεράπευτο στοχαστή η τοποθεσία του Μοναστηριού. Καθώς αντικρύζει τα γύρω υψώματα, αφήνει ελεύθερη τη φαντασία του να πετάξει, σαν αχόρταγο πουλί, στις φυλλωσιές του παρελθόντος, για να ικανοποιήσει τη λαιμαργία της, με τους πεσμένους στο χώμα σπόρους της πληροφόρησης.

Απόσπασμα από το βιβλίο «ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΚΛΕΙΣΤΩΝ»

Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΙΓΚΟΣ

Ο Θανάσης Τσίγκος γεννήθηκε στην Ελευσίνα το 1914 (με καταγωγή από τον Ασπρόπυργο)και πέθανε στην Αθήνα το 1965.Ήταν το πέμπτο και τελευταίο παιδί της οικογενείας του. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο Αθηνών και από το 1946 εργάστηκε μαζί με άλλους μεγάλους αρχιτέκτονες στην δημιουργία της πόλης-πρώτυπου Μπραζίλια στην Βραζιλία. Τα αποτελέσματα της συσσωρευμένης αρχιτεκτονικής φαντασίας για την δημιουργία αυτής της πόλης είναι γνωστά.Ο Θ. Τσίγκος, ανήσυχο πνεύμα καθώς ήταν δεν περιορίστηκε μόνον στην αρχιτεκτονική. Το 1947 επισκέπτεται το Παρίσι και καταπιάνεται με την σκηνογραφία.Και ενώ η αρχιτεκτονική και η σκηνογραφία είναι οι αρχικές του προοπτικές και το αρχικό του πάθος, εκείνο που περισσότερο τον κατέστησε πανελλήνια γνωστό, ήταν η σχέση του με τα λουλούδια. Τα λουλούδια που τα ζωγράφισε με τόση χάρη και ευαισθησία, με τέτοια χρωματική δύναμη, που δίκαια του χάρισαν τον τίτλο "Ο ζωγράφος των λουλουδιών".